Rękodzieło regionalne

Wikliniarstwo i tkactwo ręczne w Polsce

Dokumentacja tradycyjnych technik wyplatania i tkania – od surowca przez narzędzia po gotowy wyrób. Wiedza przekazywana z pokolenia na pokolenie w polskich regionach rzemieślniczych.

Tradycja wyplatania i tkactwa

Trzy obszary, które opisują polskie dziedzictwo rękodzieła: historia wikliniarstwa, metody tkania i praktyczne techniki wyplatania.

Rzemiosło jako dokument kultury

Wikliniarstwo i tkactwo ręczne należą do niematerialnego dziedzictwa kulturowego Polski. Techniki te były przez wieki przekazywane w rodzinach rzemieślniczych, szczególnie w regionach, gdzie dostęp do wierzby i lnu był naturalnym warunkiem dla rozwoju tego rzemiosła.

Wyroby wiklinowe i tkaniny ręczne pełniły zarówno funkcje użytkowe – kosze, naczynia, tkaniny domowe – jak i reprezentacyjne. Wzory i techniki różniły się między regionami, tworząc lokalne tradycje rzemieślnicze.

Dokumentacja tych technik jest istotna dla zachowania wiedzy, która nie zawsze znajdowała swoje miejsce w oficjalnych zapisach historycznych.

Rzemieślnik wyplatający kosz z wikliny

Formularz kontaktowy